نام کردستان از ترکیب دو واژه کرد و پسوند ـستان گرفته شدهاست که به معنی سرزمین کردها است. بنابر قانون اساسی عراق نام این منطقه (به زبان عربی: اقلیم کردستان) است.
با ورود آریاییان به فلات ایران مناطق کردنشین امروزی ایران نیز از همان دورههای آغازین سکنهای آریاییتبار داشت و در حوزه فرهنگ ایرانی قرار گرفت. در آن دوره، اما بخشی از منطقه امروزی کردستان عراق آشورینشین بود و بخشی از امپراتوری آشور را تشکیل میداد.
آشور بانیپال در سال ۶۳۳ پ. م. درگذشت. شاه ایرانی ماد در حمایت از بابل به آشور اعلان جنگ داد. هووخشتره در سال ۶۱۴ پ. م. از کوههای زاگرس گذشت و ضمن تسخیر آبادیهای آشوری سر راه، شهر آشور پایتخت دولت آشور را در محاصره گرفت. پس از سقوط شهر آشور، نبوپلسر پادشاه بابل به دیدار هووخشتره آمد و در آنجا پیمان دوستی مادها و بابل تجدید شد. در سال ۶۱۳ پ. م. شاه آشور در نینوا بود و این شهر نیز در سال ۶۱۲ پ. م. تسخیر شد. نبوپلسر رهبر بابلیها به همکاری با ماد روی آورد. در دورههای بعدی این منطقه بخشی از شاهنشاهیهای هخامنشی، سلوکی، اشکانی و ساسانی گشت.
در زمان ساسانیان منطقه امروزی عراق را ناحیه سورستان یا دل ایرانشهر مینامیدند و طبق تقسیمات کشوری ایران آن زمان، سورستان به دوازده استان و شصت تسو (شهرستان) بخش شده بود. بیشتر بخش خاوری منطقه امروزی کردستان عراق در استان شادپیروز قرار داشت. شمال غربی کردستان عراق استان بالا نام داشت. شهرهای بزرگ آن دوره در این منطقه، اربیل، گرمیان (کرکوکامروزی) و آشب (عمادیه امروزی) بودند.
همه منطقه امروزی کردنشین تا سال ۱۵۱۴ میلادی یکی از ایالات ایران بود. در جنگ چالدران که بین نیروهای شاه اسماعیل اول صفوی و سلطان سلیم اول عثمانی در سال ۱۵۱۴ میلادی انجام گرفت بر اثر شکست ایران، بخشی از این مناطق از ایران جدا شد و نصیب عثمانی شد.
امپراتوری عثمانی سالها، چون ابرنیرویی بر گوشهای از جهان دربرگیرنده سرزمینهای عربی، آسیای صغیر و بالکان، فرمان راندند تا اینکه با پایان جنگ جهانی اول و نابودی امپراتوری عثمانی متصرفات آن: (کردستان عثمانی)، سرزمینهای عربی، آسیای صغیر و بالکان کمکم مستقل گردیدند. قرنها حکومت سلسله اردلان براین مناطق حکومت میکردند. کردستان عثمانی، در نقشه جغرافیای امروزی در سه کشور ترکیه، عراق، و سوریه قرار میگیرد. سه کشور ترکیه، عراق، و سوریه پس از جنگ جهانی اول و فروپاشی عثمانی با توافق انگلستان، در سال ۱۹۲۳ تأسیس شدند.
اقتصاد اقلیم کردستان بر پایه چند ستون اصلی استوار است:
- نفت و گاز: این بخش مهمترین منبع درآمد اقلیم است. اقلیم کردستان دارای ذخایر قابل توجه نفت و گاز است و تولید و صادرات آن نقش کلیدی در بودجه منطقه دارد.
- کشاورزی: با وجود کوهستانی بودن، بخشهایی از اقلیم برای کشاورزی مناسب است. تولید محصولاتی مانند گندم، جو، میوهها (مانند انگور، سیب، زردآلو) و همچنین دامداری از اهمیت بالایی برخوردار است.
- بازرگانی و ترانزیت: موقعیت جغرافیایی اقلیم، بهویژه داشتن مرز با کشورهای همسایه مانند ایران و ترکیه، آن را به یک مرکز مهم برای تجارت و ترانزیت کالا تبدیل کرده است.
- گردشگری: طبیعت زیبا، کوهستانها، و شهرهای تاریخی مانند اربیل (هولیر) اقلیم کردستان را به مقصدی برای گردشگران، بهخصوص در فصلهای بهار و تابستان، تبدیل کرده است.
- خدمات و صنعت: بخش خدمات، بهویژه در شهرهای بزرگ مانند اربیل، در حال رشد است. صنایع دستی و تولیدات کوچک نیز در اقتصاد محلی نقش دارند.
دیدگاه ها توسط مدیر سایت بسته شده اند.