تمرکز اصلی تاریخ نمایشگاهی اتریش اغلب بر دورهای است که به “جدایی وین” (Vienna Secession) مشهور است، که در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ (حدود ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۵) رخ داد.
در اینجا مروری بر مهمترین نقاط تاریخ نمایشگاهی اتریش ارائه میشود:
۱. جنبش جدایی وین (Vienna Secession)
این جنبش احتمالاً مهمترین فصل در تاریخ نمایشگاهی اتریش است. هنرمندان، معماران و طراحان جوان اتریشی که از سبکهای سنتی و محافظهکار جامعه هنری رسمی (انجمن هنرمندان اتریش) ناراضی بودند، این جنبش را بنیان نهادند تا راهی برای نمایش هنر مدرن باز کنند.
- هدف: نمایش هنرها بدون توجه به مرزهای مرسوم بین نقاشی، معماری و هنرهای کاربردی. آنها به دنبال هنر تمام عیار (Gesamtkunstwerk) بودند که در آن هر بخش از یک اثر هنری (حتی خود فضای نمایشگاه) با هدف واحدی طراحی شده باشد.
- نمایشگاهها: نمایشگاههای جدایی وین، به خاطر طراحیهای نوآورانه و غیرمنتظرهشان، مخاطبان را شگفتزده میکردند. کلمن موزر (Koloman Moser) و یوزف هوفمان (Josef Hoffmann) از معماران و طراحان اصلی این نمایشگاهها بودند که تأثیر زیادی در نحوه چیدمان و ارائه آثار داشتند.
- بنای مهم: ساختمان جدایی (Secession Building) در وین، که توسط یوزف ماریا اُلبریش طراحی شد، نمادی از این جنبش بود و هدف آن، صرفاً محلی برای نمایش، بلکه خود یک اثر هنری بود.
- هنرمندان کلیدی: گوستاو کلیمت (Gustav Klimt)، اگون شیله (Egon Schiele)، کلمن موزر و یوزف هوفمان.
۲. کارگاههای وین (Wiener Werkstätte)
اگرچه مستقیماً نمایشگاه نبودند، اما در پیوند با جدایی وین، این کارگاهها از سال ۱۹۰۳ آغاز به کار کردند و نمایشهای متعددی را برای ارائه آثار هنرهای کاربردی، مبلمان، پارچه و جواهرات خود برگزار کردند. هدف این بود که هنر را به زندگی روزمره بیاورند و کیفیت طراحی صنعتی را بالا ببرند.
۳. نمایشگاههای تاریخی و ملی
علاوه بر جنبشهای هنری مدرن، اتریش به طور منظم میزبان نمایشگاههای بزرگ تاریخی و فرهنگی بوده است که مروری بر دورههای مختلف تاریخ این کشور (از امپراتوری اتریش-مجارستان تا جمهوری مدرن) ارائه میدهند.
- مثال: نمایشگاههایی که به دوران پس از جنگ جهانی اول و فروپاشی امپراتوری میپردازند، مانند نمایشگاههایی که قرن ۲۰ (از ۱۹۲۵ تا امروز) را به تصویر میکشند و به تغییرات و تحولات عمیق سیاسی و اجتماعی اتریش میپردازند.
۴. نمایشگاههای امروز
امروزه، نهادهایی مانند موزه آلبرتینا، موزه تاریخ هنر (Kunsthistorisches Museum) و نمایشگاههای فصلی در کاخهای سلطنتی (مانند کاخ زمستانی) همچنان میزبان نمایشگاههای بینالمللی و ملی هستند که بر تاریخ، هنر کلاسیک و معاصر تأکید دارند.
به طور خلاصه، تاریخ نمایشگاهی اتریش، بهویژه در وین، از سادگی نمایشهای رسمی فاصله گرفته و با جنبش “جدایی وین” به یک پیشگام در طراحی مدرن و ادغام هنرها تبدیل شد.
